Week 3
Confessions of an Intellectual (Property): Danger Mouse, Mickey Mouse, Sonny Bono, and My Long and Winding Path as a Copyright Activist-Academic
In het artikel van Kembrew McLeod “Confessiosn of an IIellectual (Poperty): Danger Mouse, Mickey Mouse, Sonny Bono, and My long and Winding Path as a Copyright Activist-Academic” wordt het verschil in het toepassen van de auteurswet in theorie en praktijk uiteengezet. In het jaar 2004 bracht de hip-hop artiest Danger Mouse zijn Grey Album uit. Dit album bestond volledig uit samples, waardoor er commotie ontstond onder de platenbazen en de oorspronkelijke artiesten.
Op het Grey Album werden de albums van Jay-Z (Black Album) en The Beatles (White Album) met elkaar versmolten. Het probleem is echter dat sampling niet wordt toegestaan, ook al wordt hiervoor betaald. Daarentegen wordt het zelf opnemen van een bestaand nummer na het betalen van een licentie wel getolereerd. Waar ligt dan het probleem in deze zaak? De auteur van het artikel koos ervoor de proef op te som te nemen en te kijken in hoeverre de wet in de praktijk zou worden doorgevoerd.
Wanneer McLeod in de geschiedenis kijkt stuit hij op een opmerkelijk feit. The Beatles hebben voor het creëren van hun eigen werk ook samples gebruikt en daarvoor waarschijnlijk niets betaald. Maar nu ditzelfde gebeurd met hun eigen werk, probeert de groep en hun platenmaatschappij dit met alle macht en invloed die ze hebben, te voorkomen. In het hoorcollege kwam ook al ter sprake dat Disney als bedrijf ook samples gebruikt van sprookjes en deze herdefinieert. Maar het bedrijf verlengt ieder jaar wederom de auteurswet om te voorkomen dat hun eigen producten worden gebruikt als samples. Leven we dan niet een hypocriete cultuur?
Theodor Adorno was van mening dat populaire muziek simplistisch was en dat het bestond uit gemakkelijk door elkaar te vervangen componenten. Dergelijke muziek zou volgens hem dus ideaal te gebruiken moeten zijn om te samplen. En waarom niet? De auteurswet schrijft echter voor dat er een nieuw en oorspronkelijk product moet ontstaan. Maar de wet kan dit zelf niet op een of andere manier zelf controleren. In praktijk heb je daar mensen voor nodig die de wet interpreteren. Wanneer mediaconglomeraten door het gebruik van hun macht en geld druk uit kunnen oefenen op kleine partijen om ze op deze manier uit de markt te drukken, kan er in mijn ogen gesproken worden van een verstoorde concurrentiemarkt.
Sampling, zoals duidelijk wordt in het artikel van McLeod, bestaat al geruime tijd. Echter probeert men zich nu krampachtig vast te houden aan een auteurswet die met de komst van een digitale cultuur onder druk komt te staan. De handhaving lijkt met de nieuwe distributiemethoden een steeds groter probleem te worden. Wanneer iedere schakel in het netwerk de mogelijkheid van distributie geboden krijgt, is het nodig om opnieuw na te denken over het fenomeen copyright. Het paradigma van het copyright staat onder druk, wellicht kan dat in de toekomst veranderen en ontstaat er een nieuw paradigma met betrekking tot intellectuele eigendommen.
Hoorcollege 26-09-2006
Voor het hoorcollege van week drie was Tim Kuik van Stichting Brein uitgenodigd. Hij kwam een verhaal vertellen over het beschermen van intellectuele eigendommen, maar wat de aanwezigen het meest zal zijn bijgebleven is de discussie achteraf.
Om te beginnen had Kuik de verkeerde presentatie bij zich genaamd: "The art of protecting the creative." Stichting Brein houdt zich bezig met de bescherming van alle intellectuele eigendommen behalve die van de businesssoftware. Ze houden zich niet bezig met oplossingen voor het beschermen van intellectuele eigendommen, maar de handhaving van de regels en wetten omtrent deze eigendommen. Het auteursrecht houdt in dat mensen het intellectueel eigendom van anderen niet openbaar mogen maken of verspreiden. Een kopie voor eigen gebruik is echter wel toegestaan.
Het debat begon over het beschermen van het creatieve. Kuik legt uit dat mensen in de fout gaan wanneer zij anderen een "economisch waardeerbaar eigendom" ontnemen. Ze zullen wanneer ze gebruik maken van andermans zaken met een "nieuw oorspronkelijk product" moeten komen. Na nog een aantal vragen uit de collegezaal komen we telkens terug bij dat "nieuw oorspronkelijk product". Dit wilde Kuik zelf niet definiëren of specificeren, waardoor de discussie nutteloos werd en daardoor spaak liep. En zo zou het debat zich voorzetten; vragen waarop studenten wel antwoorden krijgen, hebben een vrij te interpreteren uitleg. Voor die duidelijke uitleg beroept Kuik zich dikwijls op de rechter; die de beslissingen daarover moet nemen. Uit de discussie kunnen daarom weinig conclusies worden getrokken behalve dan dat Kuik kan "lullen als Brugman" en luisteren naar een vraag, en daar een direct antwoord op geven, niet binnen zijn debat keuzes en/of kwaliteiten behoort.
Werkcollege 28-09-2006
Het werkcollege van 28 september was net als alle andere werkgroepen in twee delen verdeeld. In het eerste deel werd er weer geoefend met debatteren in een andere opstelling ten opzichte van vorige week en in het tweede gedeelte was het de beurt aan de mensen die in die week een debat moest organiseren.
Aan het begin van het werkcollege werden de punten die de week ervoor onder de aandacht waren gekomen, samengevat. Deze had ik al in mijn “ground rules” verwerkt en wil deze daarom niet verder noemen deze week. De oefening van het werkcollege betrof een debat tussen twee personen. De een deponeerde een stelling waarop de ander reageerde, net zoals dit vorig werkcollege gebeurde. Echter werden er ditmaal twee extra personen aangewezen: een voorzitter en een procesbewaker. De eerste moest het debat leiden, terwijl de laatstgenoemde juist op het gebruik van de “ground rules” lette.
Ik nam in het debat de rol aan om de stelling aan te vallen. De stelling luidde: De Grey Album van Danger Mouse is volgens de Nederlandse auteurswet rechtmatig. In het commentaar op mijn keuzes tijdens het verwerpen van deze stelling, viel op dat ik mijn tegenstander in het begin teveel ruimte liet. Ik begon het debat niet met het uiterste standpunt, maar koos al een beetje een middenweg. Hierdoor kreeg de ander genoeg ruimte om mij weer aan te vallen. Er ontstond echt wel een goede en open discussie door deze houding, maar dat had later ook gekund. Verder viel er nog op dat je handen voor je mond houden tijdens een debat niet goed werkt, je handen uit je zakken moet laten en niet teveel naar het papier moet staren. Echter is het aansnijden van nieuwe thema’s en de stelling in een breder debat plaatsen wel bevorderlijk.
Ground Rules
Ik zal nieuwe punten naar aanleiding van werkcolleges en eventuele hoorcolleges markeren met vet.
Presentatie:
Debatteren:
Na deze toevoeging neig ik ernaar op de rollen binnen het debat apart te gaan zetten volgende week.


0 Comments:
Een reactie posten
<< Home